Dag des Oordeels: Saranne - Dagen Dat Het Anders Gaat

De muziek

Het album bevat elf liedjes, waarbij haar warme, diepe stem meteen de aandacht van de luisteraar opeist. Ze heeft een niet alledaags stemgeluid, en dan doel ik niet op haar accent wat best voor meerdere toehoorders een breekpunt kan zijn. Haar stem is in elk geval zuiver en vol emotie. Vanaf het eerste nummer ‘Voor Wie Ik Liefheb’ komen haar poëtische teksten over het leven direct bij je binnen. Meteen daarna volgt ‘Aan De Waal’, dat is geïnspireerd op de levensfilosofie van Japi, de uitvreter uit het al meer dan honderd jaar oude, gelijknamige verhaal van Nescio. IJzersterk liedje, dat naast haar stem en gitaar niet veel meer nodig heeft dan een cello (Gerard Kwak) en een mandoline gespeeld door BJ Baartmans. Sowieso valt zijn productie van dit album op, die is smaakvol en ruimtelijk. Mooi is ook het gebruik van een tweede stem in meerdere nummers, waaronder in het prachtige ‘Wij’ (Sjoerd Reutelingsperger) en in het titelnummer (Hanneke Vonk). Dat laatste nummer heeft het klankbeeld van een oude folksong, en juist dat maakt het nummer iets extra. 

Een heel speciaal nummer is ‘Babylon’, dat wordt gebracht alsof het literatuur op muziek is. Mooie tekst en ook verzien van een prachtig arrangement. Niet alle nummers zijn even gedragen, misschien het beste voorbeeld hiervan is ‘Dat Is Leven’. Een lied dat de gang van alledag beschrijft, met onvoorspelbaarheid, waardoor je je absoluut niet het veld moet laten slaan. Ze sluit Dagen Dat Het Anders Gaat af met een nummer in het dialect van haar Limburgse geboortedorp Tienray (‘Onder D'n Toare’). 

Het oordeel

Voor haar nieuwe album heeft Saranne gekozen voor het Nederlands. Een goede keuze, want niet alleen komen haar poëtische teksten over het leven direct bij je binnen, ook klinkt ze geloofwaardiger. Hiermee zal ze miljoenen toehoorders aan zich binden, maar het is wel precies de muziek die ze moet maken. Ze kan emotie in haar warme, diepe stem leggen. Saranne’s melodieën zijn eenvoudig, maar geraffineerd en ze is hoorbaar beïnvloed door folk, americana en de blues. Naast haar is er een hoofdrol weggelegd voor de akoestische gitaar, terwijl de muziek op goedgekozen momenten wordt aangevuld met cello, accordeon, banjo of glockenspiel. De smaakvolle, ruimtelijk productie van BJ Baartmans maakt dit een fijne, eerlijke plaat.