Dag des Oordeels: Mt. Echo - Electric Empire

  • Erik Damen

De redactie hanteert het zwaard van Vrouwe Justitia en spreekt recht over wat rond is: de oogst van het zwarte goud en de glimmende schijfjes. Deze keer het nieuwe album van Mt. Echo - Electric Empire.

De muziek

De instrumentale rock van Mt. Echo is hard, duister en maar kent ook veel rustige stukken waardoor de luisteraar wordt meegenomen in een trip. De vergelijking met bands zoals And So I Watch You From Afar, Explosions In The Sky en Mogwai gaat nog steeds op, hoewel het eerste deel van dit album misschien nog wat steviger is dan bij die bands.

Electric Empire telt tien nummers en klokt net onder het uur. Mt. Echo neemt ruim de tijd om hun muzikale ideeën uit te bouwen. Vanaf de grootse opener ‘Sound And Fury’ haalt het trio alles uit de kast om hun muzikale horizon in alle breedte los te laten op de luisteraar. Het repeterende gitaargeluid van Gerben Elburg zorgt voor spanning, waarbij dit nummer naadloos overloopt in ‘Automaton.’ Dat begint nog ingetogen, maar ontvouwt zich mooi en een spanning verhogende toetsenpartij kent, terwijl de logge stukken richting progressieve metal gaan.

Dan begint het bijna zeven minuten durende ‘50 Fathoms’ atmosferisch, maar al gauw wordt er ontzettend vette metalriff ingezet, waarbij de haren losgegooid kunnen worden. Het drukwerk van Rolf Vonk is hard en magistraal.

Het titelnummer heeft een zeer herkenbare gitaarlijn, veel ruimte is er voor een heldere basloop, om vervolgens toch weer groots uit te worden gebouwd met strak en dynamisch drumwerk. Het slot brengt het nummer weer helemaal terug naar het begin. Absoluut de goed gekozen single.

‘These Concrete Lungs’ mag dan in eerste instantie overkomen als een tussendoortje, ook hier weet de band de luisteraar bij de les te houden met lyrische tonen en een mooi donker basgeluid.

Precies in het midden vinden we het epische ‘Flummox’, dat maar liefst 10 minuten en 45 seconden duurt, de opbouw en de afronding zijn klein, waardoor het heavy middenstuk des te harder aankomt.

‘As The Tide Serves’ dat volgt, voelt dan bijna als compact, terwijl het nummer uiteindelijk toch zes en een halve minuut duurt. Het mag als een hoogtepunt worden beschouwd met subtiel gitaar- en baswerk, dat wordt gecompenseerd met heldere killer drums. In het slepende ‘Minor Galaxy’ kan de basgitaar lekker “hangen”, terwijl drums en gitaar het nummer doortrekken. ‘The End Of All Dispute’ uit de pen van Gerben is niet meer dan een soundscape. De drie muzikanten weten steeds accenten toe te voegen waardoor hun instrumentale rock interessant blijft, zoals de subtiele extra percussie in ijzersterke afsluiter ‘Torpid’.

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.

cookie-instellingen aanpassen

Het oordeel

Instrumentale postrock van eigen bodem komt al niet al te vaak voor, maar het niveau dat Mt. Echo op hun tweede album Electric Empire laat horen is helemaal een zeldzaamheid. De Nijmegenaren laten een flinke ontwikkeling ten opzichte van het al niet misselijke debuut Cirrus. Liefhebbers van het genre hebben dan ook goud in handen. Een uur lang meeslepende, dynamische melodieën en monsterriffs die overtuigend worden gespeeld. De drie bandleden van Mt. Echo vullen elkaar aan met dissonante melodielijnen, tempowisselingen en onheilspellende soundscapes. Hierdoor mis je de zang geen seconde. Even vaak sfeervol als zwaar en donker. Laat je meevoeren door Mt. Echo.

De releaseshow van Mt. Echo + Bismut is vrijdag 4 maart in Merleyn

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

cookie-instellingen aanpassen
Electric Empire