Coos maakt indruk met kwetsbare show in Club Nine van TivoliVredenburg
Prachtige, persoonlijke indie folk met ruimte voor een traan en een lach

Zaterdag 14 november staat Coos in de kleinste zaal van TivoliVredenburg: helemaal bovenin, in Club Nine. In 2025 mocht de in Utrecht geboren singer-songwriter mee doen aan de Popronde, nu is ze terug in haar eigen stad met een hoogsteigen show in het grootste podium dat de stad te bieden heeft. Het mag dan wel een kleinere zaal zijn, de manier hoe Coos deze zaal weet te vullen en verbinden is groots.
De avond wordt geopend door Jacob Drescher. De Limburgse Amsterdammer is alleen met zijn gitaar en een pedaal, maar heeft ook niet meer nodig. Doordat er een kluisjesstoring is in TivoliVredenburg, is de zaal gevuld met jassen die in hoeken weggewerkt zijn, wat de Club Nine een beetje laat voelen als een grote huiskamer. Zodra Drescher begint te zingen, wordt deze intieme sfeer alleen maar verder bevestigd, want wat een prachtig stemgeluid klinkt er. Alsof Angelo de Augustine zelf in Club Nine staat. De sfeer is intiem, zo intiem dat het applaus dat klinkt na de nummers van Drescher bijna illegaal voelt. Voor het laatste nummer wordt de gitaar van Drescher geloopt, waardoor er ook zonder een echte drum alsnog een vorm van percussie klinkt. Deze loop laat hij slim doorlopen zodra het nummer klaar is, wat vrolijk ontvangen wordt. Het publiek is opgewarmd; tijd voor Coos.

En ja hoor: eerst verschijnt haar naam op de achtergrond, daarna volgt ook Coos met haar band. Er wordt wat heen en weer geglimlacht onderling, waardoor de setting gelijk vertrouwd voelt. Zodra de band begint te spelen, merkt de hele zaal gelijk: dit zestal is op elkaar ingespeeld. Coos haar lichte stem wordt ondersteund door prachtig vioolspel, meerdere gitaren, keys en drums, wat samen toch wat wegheeft van zangeressen als Phoebe Bridgers en Florist. En oh ja: alle bandleden doen ook de backing vocals.

De meest beluisterde artiesten van Coos
Utrechtse singer-songwriter deelt haar inspiratiebronnen
Ietwat voorzichtig begint Coos nog. Maar wanneer ze vraagt wie haar nieuwe nummer ‘Glimpse’ al heeft geluisterd en de zaal hier positief op reageert, komt ze gelijk wat losser. Het is een rustig nummer dat zorgt voor een prachtig schouwspel, waarin het publiek mag zien en horen hoe de viool moeiteloos als ukelele ingezet wordt en waarin Coos’ stem wederom het voortouw neemt. De intieme sfeer die door Drescher gecreëerd werd, blijft geheel intact, maar wel op een net wat andere manier. Het publiek luistert aandachtig, blijft ingetogen, maar kan af en toe een harde ‘WAUW’ niet onderdrukken, bijvoorbeeld wanneer Spotify-hit ‘Next Time We Meet’ voor het eerst live wordt gespeeld.
Nadat Coos een groot deel van de show ondersteund wordt door haar band, lopen ze voorafgaand aan ‘Turn the Volume Down’ het podium af. Coos blijft alleen over, en deelt een persoonlijk verhaal over haar vader die ze verloor aan ALS. Dit is ook waar het nummer over gaat: over het proberen-niet-te-denken-aan. Het is werkelijk prachtig: een nummer waar je een grote brok van in je keel krijgt en waar je eigenlijk het podium voor wil oplopen om de zangeres een flinke knuffel te geven. Maar kwetsbaarheid is een teken van een sterk persoon, en dus weet Coos in het nummer daarna (‘Everything I’m Grateful For’) ook alles op te noemen waar ze dankbaar voor is. Haar band komt nog even terug om samen ‘Tied to You’ te spelen (met geweldige klap-percussie), maar ook voor het laatste nummer kiest Coos ervoor om dit alleen te doen. Ze vraagt het publiek om niet gelijk te applaudisseren, maar juist een moment stilte te nemen om een dierbare te herdenken. Coos maakt zichzelf klein, maar iedereen weet: wat is zij groot.
De Americana/singer-songwriter van Coos begint misschien voorzichtig, maar vertelt een verhaal wat enorm veel kracht bevat. Coos weet in kleine liedjes een grote boodschap neer te zetten en pakt daarmee werkelijk iedereen in Club Nine. En om alvast aan Coos’ boodschap te voldoen: wij zijn dankbaar dat we bij deze show mochten zijn.
Gezien: Coos, zaterdag 14 november 2026 @ TivoliVredenburg













