Artikelen

Popronde-selectie 2023 bekend

Reizend muziekfestival maakt selectie bekend

Op 3FM werd vannacht de Popronde-selectie voor 2023 bekendgemaakt. Onder de deelnemers zijn twaalf Gelderse acts: Abel, ANNE, Cloud Cukkoo, Daniël Tomàs, ELSA, FEMME FUGAZIi, FRÉ, Jeroen Antoine, Kaboutertje Putlucht, SHAMZON, The Super Soakers en VAIN LOUIE. Vanaf 9 september reist de Popronde een paar maanden door Nederland, met de start in thuisstad Nijmegen.

Deze koningsdag was het weer zo ver. The King’s Garage Sale in de Vera kon weer los. Wie aan het begin van de middag eindelijk de kater heeft overwonnen kon gratis in de Vera genieten van vier bandjes in de grote zaal, ditmaal de Wyld Gooms, Scatterbrains, Santa Fé en The Monroes. Voor wie dit allemaal iets teveel gitaargeweld vindt kan terecht in de Kelderbar bij Koning Dub, waar lekkere reggae gedraaid wordt.

o.a. Rommy Gabay, Never Been To Berlin en Historian zijn geselecteerd

Met Alida, Kingsta, SweetMilk en Wick Bambix

Utrechts poppodium zoekt nieuwe programmeur club

Het is grauwe dinsdagavond. Tegenover ons zit een opgetogen Nynke Hut, dit keer met roze geverfd haar. We kennen haar onder andere als gitarist en zangeres van het punk-drietal CooCoo en het cover-duo Red Lipsticks. Tegenwoordig speelt ze ook mee in de band van Wendy Moore. Daarnaast is Nynke ontzettend betrokken bij de Haagse scene. Als muziekdocent en bandcoach bij Ready To Play en muziekschool Rijswijk kijkt ze vol trots hoe Haagse acts zich ontkiemen en verder ontwikkelen. Onder het genot van een biertje, spreken we elkaar in Musicon: een van de plekken waar volgens Nynke te weinig waardering voor is in Den Haag.

De progrockers uit Emmen zijn weer binnengekomen met een nieuwe hit: “The Weight”, de nieuwste (hopelijk hit-) single van Traversus is per vandaag uitgekomen. Gekke maatsoorten, wisselingen in tempo, ingewikkelde gitaarpartijen en een complex gevoel, gecombineerd met een heel bijzondere aantrekkelijkheid is echter niks nieuws voor deze band.

Met 'Helium', 'Big Tear' en 'Animal'

Koningsnacht ingeluid met 'Roodkapje'

Slechts een handvol festivals in Den Haag is nog gratis, en The LIFE I LIVE is er één van. Om die status te behouden, moest de organisatie wel wat opgeven. Dit jaar waren er slechts vier muziekpodia en echt grote namen bleven uit. Toch merkten wij daar weinig van. Het Haagse centrum liep als vanouds vol met muziekliefhebbers, kermisbezoekers, toevallige passanten en dronken feestgangers. En met Haagse headlinerwaardige acts als Wodan Boys en Prins S. en de Geit en de nodige opkomende artiesten, had het festival een prima programma neergezet.

We beleven een spannende Roadburneditie dit jaar. Door alle gedoe rond de financiering van touren in ons prille postcoronatijdperk, is het voor een festijn als Roadburn, een 'kleine zelfstandige' in het evenementenlandschap, welhaast ondoenlijk veel aanlokkelijke 'grote namen' te strikken. Maar 'elk nadeel heb zijn voordeel', zoals de voetballende filosoof Johan Cruijff al wist; als je het anders bekijkt, valt er dit jaar dus bij uitstek veel te ontdekken. Dit vergt wel heel wat puzzelwerk van de kant van de bezoeker, en wij zullen niet de enigen zijn die menig uurtje hebben zoekgebracht met het lezen van bio's en luisteren van muziek van bands die ons tot dan toe volstrekt onbekend waren. Als je er echter de tijd in wil steken, levert dat hier en daar juist mooie verrassingen op. De hamvraag is natuurlijk: Denkt de gemiddelde Roadburnbezoeker daar ook zo over?

Dat Roadburn in de loop der jaren een steeds afwisselender festival is geworden, blijkt wel uit de reis die we deze dag maken: van de nietsontziende hermetische klanken van Ad Nauseam naar de open, vrije improvisaties van Under The Surface & White Boy Scream.

Eén van de aardige nieuwigheden van het festival dit jaar is ongetwijfeld het uitgebreide Offroad-programma: Naast het reguliere programma, kun je op vele plaatsen rond het festivalhart terecht bij vrij toegankelijke kleinere shows van bands, vaak van eigen bodem, die laten zien dat men ook of misschien soms juist in een intieme setting memorabele concerten kan beleven. Nu Roadburn (al dan niet noodgedwongen) de meeste kleine zalen heeft afgestoten en zich vooral afspeelt in grotere zalen of hallen, krijg je zo weer iets van de kleinschaligheid van vroeger terug. Een fijne toevoeging, die zeker bijdraagt aan de gezelligheid van dit undergroundfeestje (de vaak wat schappelijker prijzen van consumpties zijn daarbij trouwens ook mooi meegenomen), zo konden we vandaag weer ervaren.

De laatste etappe van de vierdaagse uitputtingsslag staat alweer op het programma, maar wie dacht aan een rustig einde, moet goed zoeken om in het programma iets van zijn gading te vinden. Nochtans blijkt een aantal bands te beschikken over een eigenschap die men bij Roadburn wellicht wat minder vaak aantreft, tenminste niet in het artistieke werk dat we krijgen voorgeschoteld: Humor.

Amby Cheneylise dropt album 'Binnenreis'

Met L'enfer, Kche Baralla en Azadî