Columnisten aan het woord

Bjurran Prion

.
  • Redactie 3voor12 Den Haag

In deze rubriek laat een bonte stoet columnisten hun eigen licht schijnen op de Haagse muziekscene. Elk vanuit hun eigen vakgebied delen ze persoonlijke verhalen, onverwachte invalshoeken en scherpe inzichten over wat de muziek – en alles wat daarmee samenhangt – in onze stad zo bijzonder maakt. Elke editie een andere columnist, deze keer: Bjurran Piron.

Daar sta je dan. In je uppie.

Anderhalf uur geleden gaf je nog een knuffel aan je kattenbeest thuis, die je liefdevol succes wenste, maar vooral veel plezier. Altijd zoveel onvoorwaardelijke liefde.Daar sta je dan. In je eentje.

Natuurlijk ben je met je hele entourage afgereisd naar deze vol met flikkerende lampen en oorverdovende speakers beplakte betonnen bunker in het beruchte gehucht genaamd Markelo. Maar zodra het moment suprême aanbreekt, moet je toch echt onder entourages vleugels vandaan en op eigen benen staan. Met een ietwat gespannen trilling in beide, doch knikkende knietjes, maar wel in de volledige onderstelling dat je dit gaat rocken. Solide.

En daar sta je dan alleen. 

Je kijkt verloren om je heen.
Maar geen wedstrijd is pas echt verloren, mits de speeltijd voorbij is.
Je USB stick. Je koptelefoon. Je fit.

Desondanks sta je daar alleen.

Je denkt al die mensen op hetzelfde moment aan te kijken. Je denkt, nee je voelt ze te voelen.
Je set was klaar.

Maar daar sta je dan.

Alleen.
En iedereen hoopt op jou. Alleen.
Was een mooi einde van de tekst geweest, maar weet je wat het alleen is?Letterlijk niet alleen.

Zij hebben jou, net zo graag als dat jij hun alleen hebt.
Alsof jullie een zijn. Faithless bracht het zo mooi. Zo mooi hoe als alleen Maxi Jazz dat kon brengen. Dat goden-ding was dan wel de DJ in Maximale zin.

Want je staat niet alleen.

Barmhartigheid, liefde en respect.Voor, en met elkaar.
Want je staat nooit, maar dan ook nooit alleen.

Druk maar op play.