Boek Popronde biedt een welhaast vertederende blik op geschiedenis
Ietsjes meer dan 25 jaar terugkijken op het grootste rondreizende muziekfestival van Nederland
Aan het grootste rondreizende muziekfestival van Nederland - Popronde - hebben de afgelopen 25 jaar veel, heel veel acts meegedaan. En daarover zijn - net als wat er achter de schermen is gebeurd - talloze boeiende verhalen te vertellen blijkt uit het boek over de Popronde.
We kennen de verwijzingen in het persbericht van de Popronde als er weer een nieuwe selectie wordt aangekondigd: 'de geselecteerde bands en muzikanten treden in de voetsporen van o.a. Blaudzun, De Staat, My Baby, Rondé, Chef’Special en Kensington'. Yes, een indrukwekkende lijst met nog meer indrukwekkende bands die allemaal inmiddels bijzonder groot geworden zijn. Maar dat is slechts een deel van het verhaal. Aan het grootste rondreizende muziekfestival van Nederland hebben de afgelopen 25 jaar veel, heel veel acts meegedaan. En daarover zijn - net als wat er achter de schermen is gebeurd - talloze boeiende verhalen te vertellen blijkt uit het boek over de Popronde.
Popronde is inmiddels groter dan groot, met elk jaar tientallen acts en steden die meedoen. Maar in het begin, in 1994 in Nijmegen met ruim twintig deelnemende café's (waaronder De Opera, De Deut en De Blaauwe Hand die nu nog steeds meedoen), kon nog niemand bevroeden dat het festival zo'n vlucht zou nemen. In het jubileumboek Ietsjes meer dan 25 jaar Popronde dat in september werd gepresenteerd lezen we de - somtijds moeizame - aanvang in prachtige achtergrondverhalen. Eigenlijk zou het boek al eerder gelanceerd worden, maar dat werd gedwarsboomd door de inmiddels wel bekende cononapandemie.
In het boek komt Mischa van den Ouweland, grondlegger van Popronde en nog altijd artistiek leider van Stichting Popwaarts, de stichting achter Popronde, uitgebreid aan het woord. Samen met andere ohzo belangrijke personen uit de beginjaren, zoals studiegenoot en mede-organisator Hannes Bögels en zakelijk leider Bas Broeders. Terugkijkend lijkt het misschien allemaal romantisch, maar het beeld dat oprijst na het lezen van al die verhalen is er vooral één van bikkelen, tegenslagen, vallen en opstaan.
Naast deze achtergrondverhalen over de start zijn er doorwrochte hoofdstukken over onder meer (bijzondere) locaties (we noteren onder meer een rondvaartboot, een fietsenwinkel en een erotische club), een mooi overzicht van de vormgeving van Popronde door de jaren heen in het hoofdstuk Gevonden Voorwerpen en een zeer leesbaar inkijkje in de mensen achter de schermen van de Popronde die later zijn doorgegroeid naar vele takken van sport in de muziekscene.
Maar centraal staan in dit boek de bands en acts die hebben meegedaan aan Popronde de afgelopen 25 jaar. Van de genoemde bands in het intro van dit artikel die inmiddels groot zijn in binnen- én buitenland, tot acts die misschien alleen nog bij de kenners een lampje doen branden. Want wat gigantisch veel deelnemers mochten uiteindelijk op hun cv zetten dat ze deel hebben genomen aan het grootste rondreizende muziekfestival van Nederland. De laatste pagina's van het jubileumboek zijn een opsomming van alle acts die hun sprong hebben gewaagd. Het is een ongelooflijke leuke trip down memory lane om die lijst door te nemen. 'Ohja, die band heb ik toen gezien in dat kroegje' en 'jeetje, helemaal vergeten dat die ook heeft meegedaan, zou hij/zij nog steeds optreden?' Het boek staat bomvol anekdotes van bekende en minder bekende acts.
Aanvullend is deze uitgave gelardeerd met talloze foto's van Popronde door de jaren heen. Van de beginjaren tot en met (bijna) nu, in zwart/wit én in kleur: mooi om die jeugdige koppies van toen te zien, de bezwete locaties en de blikken achter de schermen, en ook mooi om de groei in professionaliteit te zien. Talloze fotografen hebben de afgelopen 25 jaar professionele foto's geschoten (zoals Jessie Kamp, die sinds 2018 als huisfotograaf meereist met Popronde, en ook 3voor12-fotografen), maar er zijn ook foto's in het boek te vinden van de acts zelf. Al met al is het een schitterende uigave waarin je steeds weer induikt. Enige minpuntje misschien? Met krap 350 bladzijdes zou je wensen dat - gezien de vele prachtige Popronde-anekdotes en foto's die nog rondzwerven - dit jubileumboek dubbel zo dik was geweest.