Belgische bands brengen dansbare tegengeluiden in De Piek

Chou Chou Est La en Lezard grijpen terug op de eigenzinnige Belpop en geven de jaren tachtig een eigentijdse draai

Lezard
  • Rob Postma

Twee Belgische bands laten hun eigenzinnige en dansbare muziek horen als tegengif voor de vele tribute-acts. Op deze vrijdagavond; Chou Chou Est La en Lezard.

Voor een klein maar fijn publiek van liefhebbers bijt Chou Chou Est La uit Hamme-Kastel de spits af. De band begint wat onwennig, maar weet dat al snel recht te trekken met enthousiasme, frisse songs en een flinke dosis talige gekte. De sound doet sterk denken aan TC Matic, terwijl ook muzikaal volop wordt geput uit de rijke erfenis van de Belpop uit de jaren tachtig.

Daarna is het aan Lezard om de lat nog wat hoger te leggen. Dat lukt de Gentse band uitstekend. In eigen land timmert Lezard al stevig aan de weg en ook vanavond maakt de groep indruk. Ondanks het vertrek van de zangeres staan de vier heren overtuigend op het podium. Een strakke, dienende ritmesectie van drums en bas geeft zanger-gitarist Neil Claes alle ruimte. Hij wisselt stuwende ritmepartijen af met tegendraadse solo's.

Claes beschikt bovendien over een opvallende podiumpersoonlijkheid en een sterke X-factor. Zijn zang schuurt bij vlagen tegen die van David Bowie aan. De toetsen en synthesizers geven de muziek extra diepte en versterken de dansbare, soms duistere eightiessfeer. Lezard laat daarmee een overtuigende indruk achter. Een band om in de gaten te houden.

Tekst: Jaap van Boven