We nemen je - omdat het kan - even mee terug naar Pinkpop 2016, waar de opkomende indiepopband Bazart op hetzelfde moment als de nederpop-grootheden Doe Maar staat geprogrammeerd. De alternatieve, duistere Nederlandstalige indiepop kan maar weinig mensen overtuigen om een kijkje te nemen bij het kleinste Pinkpoppodium. Niet veel later verandert alles: debuutalbum Echo verschijnt later dat jaar en plots is kaartjes bemachtigen voor de clubtour geen evidentie meer. We zien op een koude novemberavond het nog wat schuchtere Bazart voor het eerst live aan het werk in de Nieuwe Nor, waar prachtige songs als ‘Kloon’ en ‘Zienderogen’ door de zaal meanderen als een mysterieuze rivier. Goed, met deze trip down memory lane proberen we vooral aan te stippen hoe anders de kaarten er acht jaar later bij liggen: de mysterieuze rivier is veranderd in een zee van hits en er staat intussen een geoliede livemachine die alle grote festivals al (meermaals) aan gort heeft gespeeld.
Onder het genot van de laatste zonnestralen van de dag komt Bazart om stipt negen uur het podium op, opent met ‘Geef Mij Alles’ en kondigt niet veel later aan dat we het vandaag toch echt alleen met de band zelf moeten doen. Geen Pommelien, Eefje of Guusje dus vanavond. Niet dat dat stoort, want songs als ‘Onder Ons’ en ‘Hou Mij Vast’ blijven ferm overeind, ook zonder gastbijdrage. Dat het in het begin even zoeken is voor het publiek - dat een soort sport lijkt te maken van zitten, staan, zitten, enzoverder - zal vast aan de setting liggen. Want hoe interessant het ook is om topmuzikanten als Mario Goossens, Tom Coghe en Daan Schepers aan het werk te zien, snoept het prachtige uitzicht op de natuur ook wat aandacht weg van het podium. Iets waar ook frontman Mathieu Terryn zichtbaar van onder de indruk lijkt te zijn: "Dit is ook voor ons even wennen, maar dit is de eerste keer dat we op zo’n plek spelen'', zegt de zanger met een grijns die zelfs vanaf de bovenste rijen makkelijk waar te nemen is.
