Het doek valt en er verschijnen gekleurde led-strips. De bandleden verdwijnen van het podium en Babs neemt plaats achter een loopstation. Er volgt een dansbaar gedeelte van de set met mysterieuze Tame Impala-achtige geluiden. We ervaren op dat moment echt een 'wow'-gevoel. Even geen zang maar alleen dansbare melodieën. Vervolgens volgen er nummers die gaan over de zelfexpressie van Babs, ook gericht op gender en grensoverschrijdend gedrag. Twee nummers uit dit gedeelte vallen hierbij op. Het nummer ‘Milkshake’ verwijst naar het openminded dancefestival Milkshake dat elk jaar in Amsterdam plaatsvindt. Babs vertelt hoe ze hier een geweldige persoon hervindt. ‘In mensenmassa op Milkshake, waar ik jou hervind’. Een ander nummer is ‘Geen Ja In M’n Nee’. Een emotioneel beladen nummer over seksueel grensoverschrijdend gedrag. Babs rapt de teksten terwijl we alleen haar schaduw zien en in de achtergrond de led-strips opeens rood kleuren. Het nummer komt binnen bij het publiek en de meeste dansende mensen staan even stil en staan met een open mond te luisteren. Babs lijkt de show af te sluiten met het toepasselijke nummer ‘Doe Het Licht Uit’. Na dit nummer komt ze nog terug voor een toegift waarbij ze afsluit met de nummers ‘Bennie Boos’ en ‘Altijd Tijd’. Een show die ons heeft meegenomen door de emotionele rollercoaster en gevoelens van Babs. Een show die we ook kunnen weerspiegelen naar onze eigen zoektocht van identiteit.
Het tweede gedeelte van deze set laat zien dat Babs klaar is voor grotere podia en meer publiek. Een artiest waar wij nog veel meer over gaan horen en waarbij de boodschap van de nummers hopelijk genoeg mensen aan het denken zet.
