Uiteindelijk heeft het langer geduurd dan de bedoeling was. Het werd al ruim een jaar geleden aangekondigd, maar nu is het er eindelijk: het derde album van de oorspronkelijk jam-rock band DE KAT. We mogen ons verheugen op, zoals de band dat zelf zegt: "een duivelse plaat vol melancholie, drama en liefde!" Er is sprake van een nieuw geluid ten opzichte van de vorige twee albums. Uiteraard komt dat ook door de toevoeging van een zanger. Maar dat is niet het enige. De band belooft ons bijvoorbeeld ook nummers met een discogeluid en met country invloeden. Wat gelukkig nog steeds is gebleven, is de stevige gitaarmuziek. Het album is eclectisch, maar wel met een kern die bij DE KAT hoort.
Jim Morrison in de disco
Laten we met het uitstekende nieuws beginnen. Dit album is meer dan de moeite waard. Ondanks de variatie is er nergens sprake van gefragmenteerdheid. Het is typisch een album om in totaliteit en in de geboden volgorde te beluisteren. Zoals het hoort. Het album opent met Feel The Fear. Dit nummer is perfect gekozen als openingstrack, het is rustig met een hint van onderhuidse spanning. Op een andere plek op dit album was het wellicht wat weggevallen, maar nu zit je op het puntje van je stoel. Nog niet alle kaarten worden direct op tafel gegooid. Er is ruimte om even kennis te maken. Met name met de zang. Ondanks zijn relatief jonge leeftijd klinkt Goya Buitenhuis op zijn best als een oude ziel, een ijle echo uit de jaren zeventig, breekbaar en bluesy tegelijk. Al is het gedurende het album niet altijd evenwichtig, maar daar komen we nog op. Bij het meer dan fantastische Dog’s Old Pride - als teaser vorig jaar al uitgekomen - trekt hij de aandacht prima naar zich toe, door echt in dienst van het nummer te zingen. De derde track kenden we ook al: Manic Me kwam een paar weken geleden uit. Hier hoor je dus de genoemde disco invloeden. Maar dan wel alsof een manische Jim Morrison in de disco losgelaten is.
Had bij Manic Me het gitaargeluid een meer ingekaderde rol, bij het nummer Morning Light worden we juist weer verrast met gevarieerde en meer dan fijne solo’s. Zo is elk nummer tot nu toe anders geweest. Going Home is dan weer een duale track. Na een frivool en luchtig begin ontstaat de vrees dat het een niemendalletje wordt. Halverwege verandert toon en tempo. Een gitaar-crescendo als een culminerende donderwolk volgt. Alsnog brengt de band dit nummer thuis, daar waar ontspoord mag worden. De oude identiteit van de heerlijk rockende jam-band komt bovendrijven. DE KAT weet dus ondanks de vernieuwingsdrang altijd nog het goede te behouden.
DE KAT als albumband
De heren van DE KAT proberen niet hip te zijn. Ze willen op dit album duidelijk een feest van de veelzijdige muzieksmaak vieren. Dat je dan de muzikale invloeden terug kunt horen van vroeger, is evident te noemen en is totaal geen bezwaar. De band verliest zich verder duidelijk ook niet in een gepimpt studiogeluid. Er werd principieel voor gekozen om zo zuiver mogelijk de live-dynamiek vast te leggen. Dat is aan de ene kant natuurlijk mooi au naturel. Echter hoor je regelmatig op de plaat de aanwezige ruimte waarmee DE KAT als albumband nog wel op een hoger niveau had kunnen uitkomen. Waarschijnlijk hadden sommige tracks nog wat beter gewerkt als de zang apart was opgenomen bijvoorbeeld.
Het album is in die zin frustrerend, omdat we nu weten dat de vernieuwing en ontwikkeling in deze vorm geen vervolg gaat krijgen. Tegelijk met de albumrelease op 15 oktober 2021 zal namelijk ook het laatste optreden van DE KAT worden gegeven. De bandleden gaan ieder voor zich andere wegen bewandelen. Dat doet eigenlijk pijn. GOYA & DE KAT is een uitstekend album, maar het voelt ook als een aanzet voor wat niet meer komen gaat.
GOYA & DE KAT Releasedatum: 15 oktober 2021
Zwemfest 2021 drijft op euforie
Na meer dan anderhalf jaar lang shows met vaste zitplekken en 1.5 meter afstand was het op de laatste dag van september dan eindelijk het moment van 'vrijheid'. Gewoon weer dansen, duwen, trekken en in elkaars oor schreeuwen tijdens liveshows, het mag weer. Er had in Vera geen beter evenement dan Zwemfest kunnen zijn om dit glorieuze moment weer in te luiden. Met al die studenten is het niet het meest typische Verapubliek, maar een uitbundig feest is er vrijwel zeker mee gegarandeerd.
Nieuwe single Manic Me van DE KAT werkt toe naar muzikaal hoogtepunt
Gronings trots op het gebied van blues, DE KAT, is een nieuwe weg ingeslagen. Waar de eerste twee albums van de band volledig muzikaal waren, hebben ze nu de handen ineen geslagen met zanger Goya Buitenhuis. Op 15 oktober volgt het album GOYA & DE KAT, waarvan Manic Me de derde single is die uitkomt.
Het tweede leven van DE KAT
DE KAT is terug. Klaar om de nieuw gekozen richting volledig aan de buitenwereld te laten horen. Met het nieuw te verschijnen plaatwerk, Goya en DE KAT EP, laat de band horen een extra dimensie te hebben toegevoegd aan de muziek. Zanger Goya Buitenhuis is er als charismatische blikvanger bij gekomen en de van oorsprong instrumentale jam band klinkt gevarieerder dan ooit. Nieuwe dingen inspireren. De creatieve groei is weer ingezet.